Wat is Zilverwater?

Zilverwater is een colloïdale oplossing van zilver in water. Bij een juiste productie krijgt men submicroscopische zilverdeeltjes die in het water blijven zweven doordat er een kleine elektrische lading op elk zilverdeeltje geplaatst wordt. De gebruikte concentraties liggen tussen 2 en 50 ppm. Het is een multifunctionele substantie en verhoogt de weerstand van het organisme en geeft vaak wonderbaarlijke hulp bij het behouden van de gezondheid bij mensen, dieren, huisdieren en zelfs ook planten.

Colloïdaal zilver was voor 1938 in de U.S.A. aangemeld als geneesmiddel. Tegenwoordig heeft colloïdaal zilver niet meer de status van geneesmiddel, maar mag het wel als voedingsupplement worden verkocht. Het is al heel lang bekend dat zilver dodelijk is voor (eencellige) ziekteverwekkers, het gericht toepassen ervan stamt echter uit begin 1800. Er werd toen veel onderzoek gedaan en het aantal kwalen waartegen zilver met succes werd ingezet bereikte snel ruim 600. In Amerika werd het al voor 1938 erkend als geneesmiddel, deze status heeft het nu echter verloren en wordt het nu gezien als een krachtig voedingssupplement ter ondersteuning van de bestrijding van vooral schimmelinfecties. Door de herontdekking van Paul Farber komt colloïdaal zilver steeds meer in de belangstelling. Met de moderne manier van produceren (elektrolyse) is de kwaliteit duidelijk verbeterd en is het zilverwater bovendien betaalbaar geworden.
Door een zwakke elektrische stroom door 2 staven puur zilver en gedestilleerd water te leiden worden uiterst kleine zilverdeeltjes door het water opgenomen. Zo`n zilverdeeltje wordt colloïd genoemd en is het kleinst mogelijke deel van een stof met de karakteristieke eigenschappen van deze stof. Zilver colloïden hebben een grootte tussen de 0,0001 en 0,01 micron en zijn daardoor in staat bijv. een virus binnen te dringen. De elektrische lading van de deeltjes houdt ze zwevend in het water (Braunsche effect).

Als colloïdaal zilver in glas wordt bewaard blijft de elektrische lading minstens een jaar bestaan, in plastic verpakt slaat het zilver al gauw neer en heeft het water zijn werking verloren. Let daarom bij het kopen van colloïdaal zilver erop dat deze in glas verpakt en helder, zonder neerslag, is. Bewaar colloïdaal zilver niet in de koelkast, maar bij kamertemperatuur op een donkere plaats niet in de buurt van stralingsbronnen (magnetron, halogeenlampen o.i.d) Schudden voor gebruik en niet met metaal in aanraking brengen.

Werking
Er wordt over de hele wereld veel over colloïdaal zilver geschreven en nog steeds veel onderzoek verricht. Hier wordt duidelijk dat colloïdaal zilver een krachtige brede werking heeft en succesvol kan ondersteunen bij de behandeling van meer dan 600 virale en bacteriële infecties. Het enzym wat alle enkelcellige bacteriën, schimmels en virussen gebruiken voor hun zuurstofstofwisseling, raakt verstoord na contact met het colloïdaal zilver. Dit werd uitvoerig getest door de UCLA Medical Labs. Pleoformen en mutaties blijken eveneens kwetsbaar, ook meercellige wormen laten het meestal afweten.
Colloïdaal zilver werkt zonder menselijke enzymen te schaden, bovendien blijkt het ook nog een stimulans te zijn voor het afweersysteem.

Bijwerkingen
Zilver is een anorganisch metaal wat niet door een cel geabsorbeerd kan worden, er zijn geen bijwerkingen bekend tijdens gebruik ervan in combinatie met andere geneesmiddelen. Wel is het mogelijk dat de effectiviteit en werking van colloïdaal zilver vermindert bij inname van chemische substanties. Het is zinvol om colloïdaal zilver en Vitamine C op verschillende tijdstippen in te nemen. Na inname blijft het colloïdaal zilver ongeveer drie à vier dagen in de bloedbaan en verlaat het lichaam langs de natuurlijke weg. De deeltjes zijn te klein om opgeslagen te worden (kleiner dan een virus).
Het lichaam kan bij inwendig gebruik sterk reageren op colloïdaal zilver. Bij het doden van virussen, bacteriën of schimmels kunnen gifstoffen vrijkomen die naast de gedode ziekteverwekkers door het lichaam afgevoerd moeten worden. De nieren en lever hebben het dan hard te verduren en men kan zich zelfs moe, loom of grieperig voelen. Dit wordt de "Herxheimer reactie" genoemd, deze reactie is niet schadelijk maar is een teken van herstel. Veel drinken tijdens een behandeling geeft het lichaam de mogelijkheid de afvalstoffen snel af te voeren.

Farber
De Amerikaanse arts en wetenschappelijk onderzoeker Paul Farber leed aan de ziekte van Lyme die hem bijna fataal werd. De behandeling met reguliere antibiotica leverde hem bovendien een Candida schimmel infectie op, bij het zoeken naar een effectieve behandeling voor beide infecties kwam hij op het spoor van colloïdaal zilver. Door zich hiermee te behandelen heeft hij zich van de ziekte van Lyme en Candida kunnen genezen. In zijn boek "The Micro Silver Bullet" concludeert hij dat colloïdaal zilver de oplossing is voor de behandeling van een absurd aantal ziekten. Volgens hem krijgt de gezondheidszorg hier een middel waar al heel lang naar gezocht wordt. Met name voor oudere mensen waarvan de weerstand afneemt kan colloïdaal zilver een uitkomst zijn. Dr. Farber heeft de effectiviteit bewezen in de bestrijding van de ziekte van Lyme. Het colloïdaal zilver vernietigt de Spirochetes Borrelia Burgdorferi die verantwoordelijk is voor de ziekte van Lyme, zelfs de muterende en pleoforme.

Toepassen
Modern onderzoek heeft uitgewezen dat colloïdaal met succes is ingezet bij meer dan 600 aandoeningen, het zou te ver voeren deze hier allemaal op te noemen. Verdere informatie over gebruik bij welke klachten en dosering zijn apart verkrijgbaar.

Tarief:
Colloïdaal Zilverwater vanaf 12,50 Euro
Colloïdaal Zilverzalf vanaf 5,00 Euro